මං මගේ බොලොග් පිටුව ලියන්නේ මගේ ආත්ම ස්පර්ශ කරමින් හා ඇබ්බැහි වීමකටද ඇතුලු වෙමින්. ඉතිං අද ලියන්නේ මට මේ ලොකේ හමුවුණ සුන්දරම සුන්දර මනුස්සයෙක් ගැන. ජිවිතේදී අපිට නෙක නෙක මිනිස්සු මුණ ගැහුණත් මතකයේ රැදෙන්නේ ස්වල්ප දෙනෙක් පමණී. ඒ අතරින් මතකයේ විතරක් නෙවෙයි ඔයා මාගේ ආත්මයේ රැදුණ කෙනෙක්, කියලා කියන්න කැමති මං. මෙතැන් සිට මං ඔයාව ගෞරවණීය ලෙස ආරක්ෂා කරමින් ලෝකය හමුවේ තබමී.
විලාසිනියකගේ ප්රේමය නම් කෘතියේ මෙන්න මෙහෙම වචන පේලියක් තියෙනවා.........
" ආදරය කියන එක කෙනෙකුගේ හිතේ බලයෙන් ආරෝපණය කරන්ට පුළුවන් දෙයක් නෙවේ. ඒක ඉබේම හටගන්න ඕන. ඒ කියන්නෙ, කාටවත් බෑ කෙනෙකුට ආදරය කරන්ට, තමාගෙ හිත ඉඩ දුන්නොත් මිස, එයා වෙනුවෙන් ඔබ කොයි දේ කළත් එයාගේ හිතේ ඔබ කෙරෙහි ආදරයක් උපන්නෙ නෑ."
( විලාසිනියකගේ ප්රේමය- පිටුව 127)
❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️
--------------------------------------------------------------------
ඔව්... ඔයා මට ගොඩාක් ප්රේම කලා. ඒ කොච්චර ද කියනවා නම් මට ඒක දරාගන්න බැරි තරමට දැනුනා, නොදැනුනා වගේ හිටියාට. සමහර වේලාවන් හීදී, මං ඔයාව පසුකරගෙන ගියේ. බැන්නේ, කේන්ති ගත්තේ අන්න ඒ ආදරේට මං ඇබ්බැහි වෙයි කියන බයට. ඔයා පුංචී වුණාට ඔයාගේ ආදරේ සප්ත මහා සාගරයට වඩා විශාලයි. මට මතක විදිහට අපි එකිනෙකා හමුවුණේම යෝගට් එකක් බෙදා ගන්න යද්දී. මට තවම මතකයි ඒ දවස, හිනාවකින් අපි අපිව හදුනා ගත්තා.
ඔයා හැමවෙලාවකම කියන්නේ...
ඒයා - "මට ඔම්ශාන් කෙනෙක් වෙන්න ඔනේ "
මම - "ඒක එහෙම ලේසීයෙන් වෙන්න පුලුවන් දෙයක් නෙවෙයි "
කියලා ඉවර වෙද්දීම අපි දෙන්නා හයියෙන් බක බක ගහලා හිනාවෙනවා.
මේ විහාර මහා දේවී අහස යට ඔයා මං නිසා කොච්චර නම් අඩලා ඇද්ද. මං ඒවා තඹ සතේකට මායිම් කලේ නෑ. මට ඒ ගැන ලොකු පසුතැවිල්ලක් නම් තියෙනවා. ඒත් ඔයාගෙන් සමාව ඉල්ලලා ඔයාගේ කදුලු හෑල්ලු කරන්න මං කැමති නෑ.
ඔයා මහාම මහා පුදුම කෙනෙක්. මං එච්චර ඔයාව ප්රතික්ෂේප කරද්දීත්, ඔයා මාව හැම තැනකම ආරක්ෂා කලා. මං වැටුණ හැම වෙලාවකම හයියක් වුණා. මට තවම මතකයි. තාත්තා මැරුණ වෙලාවේ හැමෝම මට කතා කරලා මරණ ගැන විස්තර අහද්දී. ඔයා විතරයි මගෙන් කෝල් එක ගත්තේ ගමන් ඇහුවේ
"ඔයා කාලාද ඔම්ශාන් ඉන්නේ කියලා ?"
එතකොට තමයි මට මතක් වුණේ මං දවස් දෙකක් තිස්සේ නොකා ඉන්නේ කියලා. ඇත්තමයි ඒ වේලාවේ ඔයා මං ගාව හිටියා නම් සමහර වේලාවට මං ඔයාව බදාගෙන අඩන්න තිබුණා.
--------------------------------------------------------------------
හැමෝම මට කියන දෙයක් තියෙනවා. ඒ ඔයා අහන්නේ මං කියන දේ විතරමයි කියලා. ඒවාගේම ඔයාව මට හොදට තේරුම් ගන්න පුලුවන් ලු. ඔව්..... එක ඇත්ත. සමහර අවස්ථා වලටදී කාටවත් ඇහුම්කන් නොදුණු ඔයා, මට අවනත වෙනවා. ඒ ඇයි කියලා නම් මං ඇත්තටම දන්නේ නෑ. නමුත් මොකක් හරිම හේතුවක් ඇති කියලා මං හිතලා තියෙනවා. සමහර වේලාවල් වල අපි එකී කෙනෙකා කතා කරද්දී, ඔයා මගේ ඇස් දීහා බලාගෙනමයි කතා කරන්නේ. ඒක මට මාරම අපහසුතාවයක් ගෙන එනවා. මොකද ඒ ඇස්වල තියෙන්නේ ආදරේ. ඔයා දන්නවාද කියලා නම් දන්නේ නෑ. නිකමට හරි ඔයා පියයුරක් කඩා බිම හෙලලා මට ශාප කලා නම් මං ඉන්න තැනම අලුවේලා, අලු සුළගට මුසු වෙනවා. කිමද ඔයාගේ ආදරේ ඒ තරමට බලවත් කියලා මට දැනෙනවා.
දවසක් මං සිංදු අහන කොට මෙන්න මෙහෙම ඇහුණා.....ඒ
නෙලා ගැනුමට නොහැකි වුවද,
අත්හැරිමත් නොවේ ප්රේමය....
බලා දුර හිද කතා නොකරම,
සුසුම් පපුවක හිර කිරිමය....
🥺🖤❤️🥺🖤❤️🥺🖤❤️🥺🖤❤️
මට මේ සිංදුවේ පද අතර ඔයාව මැවී නොපෙනුණා නම් තමයි පුදුම. මං නම් මාව ගණන් නොගන්නා කෙනෙක්ව ආයේ ජිවිතේට ගණන් ගන්නේ නෑ. ඒ අතින් ඔයා මාරම ශ්රේෂ්ඨ කෙනෙක්. මං ඔයා ගැන ලියනවා කියලා ඔයාට කියද්දී ඔයා පුදුම විදිහට උපේක්ෂාවෙන් බලාං ඉදලා
" හා...... එනම් ලියන්න කෝ. ලියලා මටත් එවන්න කිව්වා "
ඔව් ගොඩාක් හැගිම් මේකේ ගෙත්තම් කරන්න අමාරුයි. මොකද මං දන්නවා ඔයා මේක කියවනවා කියලා. එහෙම මං හැම හැගීමක්ම සියුම්ව ගෙත්තම් කලහොත්, ඔයාට මාව අමතක කරන්න අමාරු වෙනවා, අපහසු වෙනවා. ඔයා නොදන්න වගේම අනික් අය නොදන්න කතාවක් තියෙනවා මට කියන්න. නමුත් එක කියන්න කාලය හා අවකාශය මේ මොහොත නෙවෙයි.
--------------------------------------------------------------------
ඔයා මගෙන් හැමදාම අහන ප්රශ්නය තමයි.
" ඇයි මට අකමැති කියලා ?"
ඔයා තමයි මං මේ ලෝකේ දැක්කා
ලස්සනම කෙනා
සහකම්පන හදවතක් තියෙන කෙනා
මාව ඉවසන කෙනා
මාව දරාගත්තු කෙනා
මාව තේරුම් ගත්ත කෙනා
කොටින්ම කිව්වෝත් මාව මටත් වඩා දන්න එකම කෙනා ඔයා. ඔයා මං කන්න කැමති අකමැති දේ ඉදන් අදින්න කැමති අකමැති දේ, කරන නොකරන දේ පවා දන්නවා. නමුත් මං මාරම අසරණයි.
දවසක් ඔයා මාව නොමරා මැරුවා වචන කිහිපයකින්. ඔයාට මතකද..........
ඒ තමයි මං මනුස්සයෙක් ඉස්සරහා අඩපු පලවෙනීම දවස. සමාන්යයෙන් මම ආදරේ කරන මනුස්සයෙක් ඉස්සරහා හැර වෙන කිසිම අවස්ථාව අඩන්නේ නෑ. ඒදා මං ගොඩාක් වේදනාවෙන් හිනාවෙලා හිටපු දවසක්. ඔයා මගේ ලගට ඇවිත් මොකක්ද හිතේ තියෙන අවුල කියලා අහද්දීම, මගේ ඇස්වලින් කදුලු පැන්නේ සීමා මායිම් නොදන්නා ලෙසයි. අවසානයේදී ඔයා මට කිව්ව වචන මාව පිච්චුවා අමු දර ගොඩක ගිනි තිබ්බ ගාණට.
"ඔම්ශාන් මං තවමත් බලාං ඉන්නවා ඔයා වෙනුවෙන්, මං ඔයාට ආදරෙයි මැට්ටෝ" කියලා කිව්වා
මං කොහොමද දෙයියනේ ඒ ඇත්ත ඔයාට කියන්නේ. මම මාරම අසරණයි නේ. මාත් එක්කම ඒ ඇත්ත වැලලෙයිද. අන්තිම වෙනකං ම ඔයා ඒ ඇත්ත නොදැනම මං ගැන වැරදි වැටහිමකම ඉදී නේ. කොහොම නමුත් මං ඒදා දෙයක් හිතා ගත්තා. ඒ පුරාවෘත්තවල ක්රිෂ්ණ කුමරු රුක්මනීට දීපු පොරොන්දුවක් නිසා, ඒ තරම් ආදරය කල රාධාව අතහැර රුක්මනීව විවාහ කරගත්තේ යම් සේද. මං මේ සංසාර ගමනේදී එක මංසන්ධියක ඔයාට ආදරේ කරනවා සත්තයි.
පොරොන්දු වෙනවා.
මං මේ මා මත දිවුරා.....
නමුත් මට හැමදාමත් ඔනේ මහා හයියෙන් බක බක ගහලා හිනාවෙලා සතුටින් ඉන්න පුලුවන් ඔයාව මිසක් වෙන කෙනෙක්ව නෙවෙයි.
🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸
ඔයා මේක කියවනවා සත්තයි. මොකද මේ මොහොත වෙනකං ඔයා මට ආදරෙයි කියලා වික්ටෝරියානු සුළග ඔයාගේ සුවද අරගෙන ඇවිදින් මට කිව්වා. මට සමාවෙන්න. ඔයාට තවමත් ආදරේ කරන්න බැරි විම හා මගේ එකදු ගෙත්තම් කල වචනයකින් හෝ ඔයාගේ අහිංසක හිත රිදුණා නම්.
පරිස්සමෙන් ඉන්න ඔනේ ඔයා. හැමදාමත් මේ ඔම්ශාන් කියනවා වගේ ඔයා හිනාවෙලා ඉන්න ඔනේ හරිද. එක ඇත්තක් කියන්නද?
මං ඔයාගේ ඇස් වලට මාර ආසයි වගේම බයයි ඇබ්බැහි වෙයි කියලා. නවතිනවා පරිස්සමෙන්........
❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️
✒️ මම ඔම්ශාන්
