Pages

Search This Blog

Monday, 5 August 2024

මම ආසම ඔයා, ඔයාම වෙනවටයි.

 


හිතුවක්කාර ප්‍රේමයේ 

හිතුවක්කාර ළමයාට.....

💙💜️💙💜️💙💜️💙💜️💙💜️💙💜️💙💜️💙💜️💙💜️


හරියටම මාස දෙකක පස්සේ මට මං වෙනුවෙන් ගත කරන්න පුළුවන් වේලාවක් ලැබුණා. ඇත්තටම ඒක කොයි තරම් සුන්දර දෙයක්ද කියනවා නම්, මාස දෙකක්ම මං හති දාගෙන දුවපු එක විතරමයි කරලා තියෙන්නේ. මට දැන් දුවලා දුවලා මහන්සී වෙලා නතර වුණ මිනිහෙක් ට දැනෙන හැඟිමක් තමයි තනිකරම දැනෙන්නේ. ඒ අතරේ ඔයා මට වළාකුලු එක්ක ගැට ගහලා එවන, ඔයාගේ ජිවන සුවඳත් කාලයකට පස්සේ මට විදින්න පුළුවන් වුණා. තවමත් ඒ මෝඩ පාට, හුරුපුරුදු සුවඳ ඒ විදිහටම වෙනස් නොවී ඔයා ගාව තියෙනවා ළමයෝ. 


ඔයා දන්නවා ද දෙයක්. මට ඔයාව මේ මාස දෙකට කොච්චර නම් මගහැරුණාද කියලා. මං ඔයාට කතා නොකරපු, මැසේජ් නොකරපු දවස් කොච්චර නම් ඇද්ද?. නමුත් මට ඔයාව මඟ හැරෙන හැම දවසකම, මහා රෑට මං අහසේ ඔයා වෙනුවෙන් මුක්තක කවියක් ලියනවා. ඒ කෙටී කවී ලියන්නේ ඔයාට වැඩ අස්සේ දී ලැබෙන කෙටි විවේකයේ, ඔයාගේ විඩාව නිවන්න මිසක් ඔයාට රිදවන්න නෙවෙයි. මං දන්නවා ඔයා දැන් මට මෝඩයෙක් කියලා බනිවී. නමුත් මට මේ මෝඩ පුරුද්ද පුරුදු කලේ මේඝ දූතයයි. ඉතිං බනිනවා නම් ඔයා බනින්න ඔනේ මට නෙවෙයි, කාලිදාසටයි හිතුවක්කාර ළමයෝ. 


දැන් මේ තියෙන 📸 දැකපු ගමන් මට හොදවයින්ම බනින්න හිතාගෙන නම් ඉන්නේ, ඔයාගේ දරදඬු හිතට මද විරාමයක් දෙන්න. මට කෑ ගහන්න බනින්න නම් එපා.... පොත් අරන් පඩියම ඉවර කරනවා කියලා නම්, අනික අපි දෙන්නාටම මොකටද පොත් දෙකක් කියලාත්. ඔයා දන්නවා මම පොත් වලට කොච්චර ආදරෙයි ද කියලා. 


ඔව්... මම ඔයාට ආදරේ කරනවාටත් වඩා පොත් වලට ආදරෙයි. 


නෑ... නෑ... ඔයාට තරම්ම පොත් වලට ආදරේයි. 


අපෝ... නෑ... නෑ... සමාවෙන්න... 

ඔයාට ආදරේ කරනවාට වඩා පොඩ්ඩක්, අඩුවෙන්... මම පොත් වලට ආදරෙයි. 


❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤️❤️❤️


ජිවිතේ කියන්නෙම විරිතකට ගනු බැරි කවක්.....

ප්‍රේමය කියන්නෙම උයනක පිපෙන මලක්.....

මල්වලට ආකෘති හැදීම මිනිසුනේ පවක්.....

ප්‍රේමයට කොයින්ද ස්ත්‍රී - පුරුෂ බවක්.....


❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤️❤️❤️


මං වෙනුවෙන් මේ ලෝකයේ ලියවුණ පළමු කවීය. අනේ සමාවෙන්න අපි, අපි දෙන්නා වෙනුවෙන් ලියවුණ පළමු කවීය. මට අද වරදිනවාත් වැඩි. අනික මේ කලබල අස්සේ මට ඔයාට මේ කතාව කියන්නත් බැරි වුණා. ඉන්න කෝ !!! මං කියන්න මේ අප්‍රප්භාංශ කතාව ඔයාට.....


🌸🖤🌸🖤🌸🖤🌸🖤🌸🖤🌸🖤🌸🖤🌸🖤🌸🖤


හිතවතුනි කාලෙකට කලිං ම⁣ගෙ 

පාදපරිචාරිකාව වී හිටි හිතවතිය අද බැන්දා


සංතෘෂ්ටි පඩිපෙළේ උඩම පඩියක ඉද්දි

මුහුණු පොත ඒ සුබ පණිවිඩය දෝතට ගෙන ඇවිත් තිබුනා


අතීතේ මහා වාලුකා කතරවල් හා, කඳු ශිකර මා එක්ක ඈ නැංගා

බඹරකන්දට වඩා උස, ජීවිතේ ඇලි වලින් දෑත් අල්ලන් ඈ පැන්නා


ප්‍රේමයේ මංසන්ධියක් ලඟ දි මට මඟින් හැරෙන්නට වූ හන්දා

ජීවිතේ සියළු දේ දන්න ඈ -මා නාඳුනන ලෙස කාලයක් උන්නා


කොයිම දිනවත් දැනී නොතිබුන හැඟීමක් හිත රන්දා

දෑස් ඇතුළින් පටන් ගත්තා හිතවතුනි ඇමර්සන් මහ ගංගා


සුබ පැතුම් කෝටියක් මැද වුනත්; කුඩාවට තිතක්ව වුනත්

ඇයට සුබ පතන්නට නොහැකි වෙන එක 

ප්‍රේමයක දරුණුතම රිදුම හන්දා


සංතෘෂ්ටි පඩිපෙළෙන් එකවරම 

ගව් ගණන් පහළකට මං වැට්ටා


හිතවතුනි කාලෙකට කලිං ම⁣ගෙ 

පාදපරිචාරිකාව වී හිටි හිතවතිය අද බැන්දා.!!


|තරිඳු අවිශ්ක ලියනගේ


------------------------------------------------------------------


මෙන්න මේ සටහන දවසක් සඳුනී Whatapp Status දාලා තිබුණා. කාලයකට පස්සේ මට ඒ වචන වලට මගේ හිත ගොඩක් රිදුණා. අනේ මන්දා අහේතුකයි. ඔයා මට මෙච්චර ආදරේ කරද්දී ඇයි එහෙම වෙන්නේ කියලා මට හිතුණා. ඔයා මට හමුවුණ දවසේ ඉදලා අද වෙනකං මට අපේ ආදරේ ඇතුලේ පුංචියටවත් රික්තකයක් ඇතිවෙලා තිබුණේ නෑ. ඔයා මාව හැමවෙලාවකම ආදරෙන් පුරවලයි තිබ්බේ. නමුත් මට නොදැනීම මගේ ඇස් ඒ වචන අස්සේ නතර වුණා. 


මම ඉතිං ඒ කවියේ අයිතිකාරයාව හොයන්න පටන් ගත්තා. අන්තිමේට සමාජ මාධ්‍යට පින් සිද්ධ වෙන්න හොයා ගන්න පුලුවන් වුණා. 

ඔයාට මතකද? 

දවසක් ඔයා මට මැයි මාර ප්‍රසංගයේ වචන කිහිපයක් කියද්දී ම, මම ඒක ඔයාට කලින් සම්පූර්ණ කලා. ඒ.... මේ කවීකාරයාගේ වෝල් එකෙන් දැකලා ඒ වචන මතක තියාගෙන හිටිය නිසායි. 


මේ විදිහට මම හති දාගෙන දුවන කාලයේ, හිත නිවෙන්න හරි නිවාගන්න හරි උදව් වුණේ ඒ කවී විතරයි. ඒ වගේ ම ඔයා කතා කරද්දී පිටිපස්සෙන් ඇහෙන කංඅඩි පැලෙන සද්දේ, මට මඟහැරණු දවස්වල, මම මේ කවි වලින් ඒ අඩුව පුරව ගන්නවා. මගේ මේ අසීරුම කාලයේ මගේ අත්වැරදීම් නිසාම මට ඔයාව ගොඩාක් මඟ හැරෙද්දී මේ කවී මගේ පාළුව මැකුවා, රිදුණු හිත හැදුවා. මට ඔයා මං ළඟ නෑ කියලා පොඩ්ඩක් වත් දැනෙන්න දුන්නේ නෑ. නමුත් ඔයාටත් කවී ලියන්න පුලුවන් නම් කොයිතරම් දෙයක්ද කියලා මට හිතුණ වාර අනන්තයි. එහෙනම් මම ඔයා ලියන කවී ඔයාටම ආයේ අයේ කියවන්න කියලා වද දිලාම ඔයාව මරයි නේද....


🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼


7. ප්‍රේමය

අත්හැරීමක නැති වුණත් 

අපි පැතු ප්‍රීතිය 

කිලුටක් නැතිව අන් සතුට දැක 

සුබ පැතීමකි ප්‍රේමය....


මේ කවිය මුහුණු පොතේ දැක්කාම මට "විතකින් ඉහිරුණු බීර බිඳක්" කවි පොත ගන්න ඔනේමයි කියලා හිතුණා. හිතුවක්කාර මමත් වරුවක් පුරාම මුළු මරදාන පොත් කඩ අස්සේ ඒ පොත හෙව්වා. මගේ අවාසනාවන්ත කමට මට අඩුම තරමේ එක පොතක්වත් හොයා ගන්න බැරි වුණා. නොලැබීම මට මහ අමුතු දෙයක් නොවුණ නිසා, මම ඒ ගෙවුණු රැයවල් වල නොහඬා, දිගු සුසුම් පමණක් උණුසුම්ව පිට කරන ගමන්  හුල්ලමින් නිදාගත්තා. ඔයා දන්නවා ද ? මෝඩ ළමයෝ....


දවසක්  මුහුණ පොත ඒ සුබ පණිවිඩය මගේ දෝතට ගෙන ඇවිත් තිබුනා.... මං මහාම මහ හයියෙන් හිනා වුණා. ඇත්තටම ඒදා නම් සතුටට ඇස්වලින් කදුළුත් පැන්නා.


ඉක්මනින් මම ඒ අංකයට ඇමතුමක් දුන්නා. මම අපි දෙන්නටම පොත් දෙකක් ඔඩර් කලා. ඒදා ඇත්තටම මං ගාව සල්ලී තිබ්බේ නෑ. මම හවස නැන්දාලාගේ ගෙදර ගිහිං ඒයාගෙන් සල්ලී වගයක් ඉල්ල ගත්තා. කවී පොතක් ගන්න ඔනේ කියලා කිව්වා නම්, ඒයාත් ඔයා වගේම දිග ලෙක්චස් එකක් දෙන නිසා කැම්පස් එකේ වැඩක් කියලා බොරුවක් ගොතලා, මම සල්ලී ඉල්ලගෙන ඩිපෝසිට් කලා. 


මම කෝල් කරලා ඒ ගැන කිව්වා. අපි අතර කෙටි සංවාදයක් ඇති වුණා, එක දිගු සංවාදයකට පෙරළුණා. ඔයාත් ඒ අතරට ආවා. ඔයා මම වුණා, මම ඔයා වුණා. අපි අපේ වුණා. ඒ කවීකාරයා මට පොරොන්දුක් වුණා. අන්තිමේට අපිට කවියක් අයිති වුණා. 


*******************************************


මං ඔයාට ආදරේ ඇයි කියලා නම් දන්නේ නෑ මෝඩ ළමයෝ. නමුත් ඔයා මට ලං නොවෙන්න, මේ තරම් ආදරේ නොකරන්න අද මට මේ තැන අයිති නෑ. ඒ නම් මං තවම හිස් මනුස්සයෙක් 🖤❤️


ඉඩෝරයේ මා අතහැර නොගිය ඔබට වස්සානය උරුම විය යුතුයි කියනවා වගේ, මගේ හැම ජයග්‍රාහණයකම හිටියේ හිතුවක්කාර ඔයා, ඔයා විතරමයි. අද ඔයා නිසා මම (අපි) කවියකට අයිතිවාසිකම් කියනවා. 


අහඹු සිදු වීම් කොයි තරම් ලෝකය වෙනස් කරනවාද නැද්ද මං දන්නේ නෑ නමුත් මාව උඩුයටිකුරු කරනවා. මේ පොත අතට ආව දවසේ මේ පොතේ පිටුවක් අත්වැරදිමකින් මගේ අතින් පෙරලුණා. ඒ පිටුවේ මේ කවිය තිබුණා..... 


34 . වැනී කවිය

( පිටුව 59 )


කවිය නොලියා කවී අංකයයි කවිය අයිති පිටුවයි ලියන්නේ, ඔයා ලංකාවට ආව දවසක මතක තියාගෙන මේ 59 වෙනී පිටුවේ, 34 කවිය කියවන්න ඔනේ නිසායි. ඒ කවියත් අයිති අපිටයි, ඔව්... අපි දෙන්නාමට සහ අපි දෙන්නා වගේ ඉන්න අයටයි. මම තව දවස් 73 කින් ඔයාට මේ කවී පොතත් එක්කම, මම ඔයා වෙනුවෙන් ගත්ත හැම කවී පොතක්ම ඔයාට තැගී කරනවා. 


එත් ඔයා ඒ කවී කියවන්න ඔනෙත් නෑ. එහෙමයි කියලා කවී ලියන්න ඔනෙත් නෑ. මං නිසා ඔයා කවිකාරයෙක් / කවිකාරියක් වෙන්න ඔනෙත් නෑ. ඔයා ඔයාම වෙන්න... මට ඒ ඇති...


හිතුවක්කාර, මුරණ්ඩු, දඩබ්බර, මගේ දුර්වලම තැනට හරියටම පහරදිලා මාව රිදවන ඒ අහිංසක මනුස්සයා වෙන්න. මම ආසම ඔයා ඔයාම වෙනවටයි. දැන් අහන්න එපා ඒනම් ඇයි ඔයාටත් එක්ක මං කවී පොත් ගන්නේ කියලා......


(12. බලන්න, ඔයා අනිත් අයව සනසවමින් ඉන්නේ ඔයා, ඔයා වෙනුවෙන් අහන්න ආස වචන වලින්. - පෙපර් මින්ට්)


✒️ ඔම් ©️