මේ ජිව්ත ගමනේදී අපිට වෛවර්ණ තවරාගත් අය සේම තනිවර්ණ දවටා ගත් අයද මුණගැහෙනු ඇත. ඒ මුණගැසිම් වලින් එක් අයෙකුට ඔබගේ මුළු ආත්මයම සංතෘප්ත කිරිමේ හැකියාව ලැබෙන්නේය. ඔබත් මමත් ඒවැනි දෙන්නෙකී. මම කාල වර්ණ නම් ඔයා ධවල වර්ණය. එකම කාසියක දෙපැත්තක් අප දෙන්නා. මට අපගේ හමුවීම අවර්ණ නමුත් අපගේ කිලෝමීටර් 158 ක දුරස්ථභාවය මොනාලිසාගේ පින්සල් සලකුණු ලෙස මා සියුම්ව හදවතේ චිත්රණය කලෙමී.....
🧡 🧡 🧡 🧡 🧡 🧡 🧡 🧡 🧡 🧡 🧡
අත් බැදන් දුර ගියත් එකම පාරක වෙලී...
අතරමග දුටුවේ නැහැ කිසිදාක මල් වෙඩී...
ඉතිරි කරගෙන කදුළු අඩන්නට හොද හැටී...
අහිමි වන බව දැන ම පෙම් කරපු උන් අපී...
🥺🌸 ❤️🖤 🥺🌸 ❤️🖤 🥺🌸 ❤️🖤
2023-02-19 පස්වරු 05.20 යි
Message tone එකේ සද්දේ නිසා Phone එක අතට අරන් බැලුව, මට උන් හිටි තැන් පවා අමතක වුණා.
"මගේ ආත්මය නුඹ 🌍❤️" ලෙස Save කරපු නම්බර් එකකින් මේ Message එක ආපු නිසා
මමත් ආපු Whatapp Message එකට Replay නොකර ඉන්න බැරි නිසාම මගේ සුපුරුදු හැලී කෑලී නැතිව "හ්ම් හ්ම්" කියා Send කලා.
එයා 💙 -
ඔමී අයියේ ඔයා හොදින්ද ?
ඔයාට පුලුවන් ද මේ කවිය තියෙන පොත මට හොයලා කියන්න ?
ඔයා මේ කවියේ තේරුම දන්නවාද?
කියලා Whatapp Messages ආවා
මමත් හිතට ධෛර්ය අරන් Messages කියවන ගෙන යද්දී ඇස් වලින් කදුළු වාන් දාන්න ගත්තා. වේලි ගෙන ආපු තුවාලයක් ආයේ පැරූවා වගේ. මේ එක්කම බස් එක බස් හෝල්ට් එකේ නතර කලා. මම කිසිම දෙයක් ගැන හිතන්නේ නැතිව බැස්සේ මම බහින්න ඔන බස් හෝල්ට් එක කියලාවත් නොදැන.
එයා 💙 - ඔයා ඇයි නිශ්ශබ්ද ඔමී අයියේ....
මම උන් හිටි තැන පවා අමතක නිරුත්තර මිනිහෙක් කියලා එයාට Message එකක් යවන්න හදද්දීම එක පාරටම "මගේ ආත්මය නුඹ 🌍❤️" නම්බර් එකෙන් කෝල් එකක් එනවා. ඒ එයා....
දැන් නම් ඇත්තටම මාව හීතල වුණා කෑගහලා අඩන්න තරම් දුකක් හිත ඇතුලේ තෙරපෙනවා. ඒත් මම ඉන්නේ පාරේ කියලා හිත හදාගන්නත් බෑ. මම ඉක්මනින් විහාරමහාදේවී පාර්ක් එක ඇතුලට ගියේ ඔන දෙයක් වෙච්චදෙන් මම මේ කෝල් එක ආන්සර් කරනවා කියලා හිතලා.
මම ❤️ - හලෝ......
එයා 💙 - ඔමී අයියේ...... ඔයා හොදින් නේ.....
මම ❤️ - හ්ම් හ්ම්
එයා 💙 - ඔමී අයියේ ඔයා ඒ කවිය තියෙන කවි පොතේ නම දන්නවාද
මම ❤️ - ඔව්...... ඒක අම්මපයි මං කඩුව දුන්නා කවි පොතේ කවියක්
එයා 💙 - ඔයාට මාරම මතකයක් නේ තියෙන්නේ අයියේ, කවිය කිව්ව ගමන් පොතේ නම කියන්න.
මම ❤️ - මං හිතන්නේ මම ඒවාට ඇබ්බැහි වුණ නිසා වෙන්න ඇති
එයා 💙 - අනේ සොරි සොරි... මට අමතක වුණා ඔයා ඒ දවස් වල ඉදන්ම කවී වලට ආදරෙයි කියලා... මගේ කවීකාරයෝ මට සමාවෙන්න
මම ❤️ - කමක් නෑ.... සමහර ඒවා හරි ඉක්මනින් අමතක වෙනවා නම් හොදයි. නැත්තම් ඒක මහාම මහ මුසල හැගිමක් වෙනවා....
එයා 💙 - ඔයාට පුලුවන් ද මට ඒ කවි පොතක් හොයලා දෙන්න. මට යන්න කලින්.
මම ❤️ - ඔයා යනවාද ? ? ? ? ? ? ?
එයා 💙 - එයා ඔව් අයියේ මම යනවා.... හා මේ යන්නේ කවද්ද කියලා දන්නවා ද ?
මම ❤️ - නෑ
එයා 💙 - මෝඩයෝ ඒ ඔයාගේ උපන්දිනය දවසේ
මම ❤️ - මගේ උපන්දිනය දවසේ.....
එයා 💙 - ඔව්! ඔව්! මගේ නිරුත්තර හීනවල අයිතිකාරයෝ.... මම යන්නේ සැප්තැම්බර් 20 දවහල් 3.00 ට
මම ❤️ - ඔයාට මගේ උපන්දිනය මතකද?
එයා 💙 - ඔයා කලින් කියපු දේ තමයි මටත් කියන්න තියෙන්නේ අයියේ "සමහර ඒවා හරි ඉක්මනින් අමතක වෙනවා නම් හොදයි. නැත්තම් ඒක මහාම මහ මුසල හැගිමක් වෙනවා...."
මම ❤️ - හරි පරිස්සමෙන් යන්න. මං ගාව වැඩිපුර අම්මපයි කඩුව මං දුන්නා පොතක් තියෙනවා මම එක ඔයාට දෙන්නම්
එයා 💙 - හරි හරි මම යන දවසේ ටිකක් කලින් එන්නම් ටවුන්හෝල් එකට. ඔයාව හම්බවෙලා විහාරමහ දේවී පාර්ක් එකේ ඇවිදලාම යන්න.
මම ❤️ - එපා!!! එපා!!! ඔයි
එයා 💙 - ඒ ඇයි අයියේ....
මම ❤️ - දැන් නම් "අ" යනු "ස" යනු මැද්දේ ජිවත් වෙලා මට මාරම මහන්සි. ඔයා Address එක එවන්න මම තැපැල් කරන්නම්.
එයා 💙 - ඔමී මට ඔයාව බලන්න ඔනේ අන්තිම පාරට... මොකද අපි ආයේ කවදා හමුවේවීද දන්නේ නෑ. අනික මේක අපේ දෙවැනි හා අවසන් හමුවීමයි...
මට ඔයාගේ හිත පැහැරෙන්න ඔයාව ඉඹින්න ඔනේ.
අන්තිම පාරටවත් ඒ සුවද මගේ කරගන්න ඔනේ. ඔයාගේ ඔය ඇස් අඩනවා බලන්න ඔනේ.
මම ❤️ - මේක අපිට හීන දකින්න අයිතියක් නැති ලෝකයක්. ඉතිං අපි මේ දකින දේ හීනයක් විතරක් වේවී ළමයෝ. එකේ වේදනාව අපේ ආත්මයන් පවා පුච්චලා අළු කරාවී, ආයේ සලකුණක් වත් ඉතුරු නොවෙන්න.
එයා 💙 - මම ඔයාට ඔමී කියන්නද ඒක මගේ හිත සැහැල්ලුවක් දනවනවා...
මම ❤️ - හා ඔයාගේ කැමැත්තක්.
එයා 💙 - මට පොරොන්දුවක් ඔනේ ඔමී..
මම ❤️ - මොකක්ද
එයා 💙 - ඒ සැප්තැම්බර් 20 මම ඔයාව බලන්න එනකං අම්මපයි මං කඩුව දුන්නා පොත පරිස්සමෙන් තියාගන්නවා කියලා.
මම ❤️ - බලමු
💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚
දෛවය මමත් සමග කරන සෙල්ලම සුළුපටු නැත. ඔව්...... කවිවලට ප්රේම කරන බව සත්යයකි. ඒ ප්රේමය නිසා වේදනා විදින මගේ හදවතේ අභ්යන්තර තුවාල වලට ඖෂධයක් ලෙසයි.
අන්තර්ජාලයෙන් අම්මපයි කඩුව දුන්නා පොතක් ඇණවුම් කලේ ඒ ඇති වු තුවාල ඉතා ඉක්මනින් සුවකර ගැනිමට හැකි වනු ඇතැයි සිතමිණි . දැන හෝ නොදැන එකම පොත මා දෙවරක් ඇණවුම් කර ඇත. ඒ බව දන්නෙත් එකම දිනක දෙවරකට පොත් දෙක පැමිණිමෙන්ය. එදින නාගරික කොමසාරිස් කාර්යාලායේ සේවයේ කරමින් සිටි මම ඒ අම්මපයි පොත් දෙක රැගෙන විහාරමහා දේවී උද්යානය දෙසට දිගු කර ප්රාර්ථනා පිරූවේ එකකී. ඒ " මේ පොත් දෙකෙන් එකක් මට අනික ඔබට කියාය "
නමුත් දැන් නම් දෛවයේ මේ ක්රියාවට මුහුණ දිමට තරම් මා ශක්තිමත් පුද්ගලයෙකු නොවෙමී. සැප්තැම්බර් 20 මා කුමක් කරන්නේ ද යන්න දැඩි උදාසීන බවින් මමත් මගේ හදවත් පසුවන්නේය..
මම යනවා එයාව හම්බ වෙන්න..........
නෑ මම යන්නේ නෑ එයාව හම්බ වෙන්න........
කුමක් කරන්න ද කියා ලැතැවෙමී මම.
❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤❤️🖤
වැස්සකට පොළොව මත බොහෝ ගස් මුල් තෙමෙයි...
එහෙව් හැම ගසකින්ම කල් යද්දි මල් පිපෙයි...
හිතවතුනි ප්රේමයට නොයෙක් පැහැ තටු තිබෙයි...
මල් වලට පෙම් කලෙත් බඹරු චිතරක් නොවෙයි...
🌼🌸❤️🖤
හීන with shashi
✒️ මම ඔම්ශාන්
2023 - 08 - 30
