නගර ශාලාව කියන්නේම වික්ටෝරියානු සුළගට ප්රේමය මදි නොකියන්න මුසු වෙච්ච තැනක්. ඒ කාර්යබහුල හුස්ම අස්සෙත් මාව උඩුයටිකුරු කරන්න පුලුවන් ඇස් කොණකින් බලන අය හමුනොවුණාම නොවෙයි.
🧡 💛 💚 💙 💜 ️❤️ 🖤
නමුත් මේ දේ ගෙතෙන්නේ වචන වලින් මාව, හුරුපුරුදු තැනක අතරමං කල අනුලා ගැන.
"කෙනෙකුගේ හිතේ තවත් කෙනෙකු පිළිබඳව ඇතිවෙන ආදරයක් හෝ වෛරයක් එක මොහොතකින් උදුරා විසි කල නොහැකි බවය. එය කොතරම් පළුදු වුවත් අවුරුදු ගණන් ගතවී, බාගවේලාවට මරණාසන්න මොහොතේදී පවා හිතට බලපෑම් කල හැකිය."
🌼 පිටුව 213
ඔව් සමහර මිනිස්සු තම ප්රේමය වහලේ ඇති කුඩා සිදුරකින් පලා ගිය පසුත්, තනිමංසලයන් හී අතරමං වෙන්න මේ හේතුව බලපාන්නත් ඇති. කොපමණ උත්සහා කලත් හදවතේ පුංචීම පුංචී කෝණක ශේෂ වී ඇති, ඒ ප්රේමය තමන්ට මරණ මොහොතකවත් අමතක නොවන්නේ අන්න ඒ නිසා වෙනී...
"ඒක වර්තමානයට රැගෙන නොඇවිත් අතීතයේම තියෙන්න ඉඩ හරින්න"
🌼 පිටුව 213
Mohan Raj Madawala මේ කරන අකුරු කිරිම මාව පණ පිටින් ඉදිද්දී ම පපුව පසාරු කරගෙන, මගේ රුධීර නාලිකා වලට ප්රේමය මුසු කරන්න හදනවා වැනිය. එක් පසකින් කාර්යබහුල බව තවත් පසකින් ප්රේමය මුසු වු වික්ටෝරියානු සුළග, තවත් එක පරිච්ඡේදයක් හෝ කියවන්න බැරි තරම් ඇස් ද රතුවී ඇත.
අනුලා... අනුලා... අනුලා...
ඇයි ඔයා ඔච්චර ඉවසන්නේ.
ඔයාගේ අතේ තියෙන කිරිච්චියෙන් මේ පපුව පසාරු කරන්න. ඔයාගේ කතාවත් මගේ කතාවම වුණාට, මම නොඉවසුවා ඔයා ඉවසපු හැම තැනකම.
අකුරෙන් අකුර, වචනෙන් චචනය, පිටුවෙන් පිටුව, පරිච්ඡේදයෙන් පරිච්ඡේදය මට මේ කෙන්දගම් පොළව අමතක කරලන්න, අනුලා ඔයාට පුලුවන් වුණා.
මේක තමයි අවසානය, ඇත්තටම අනුලා ඔයා විතරක් නෙවෙයි. මේ පිරිමියාත් ඇඩුවා. ඒ සහ විශාල විහාරමහා දේවී බුද්ධ ප්රතිමාව දිහා බලාගෙන.
" මෙලොව ජිවත්වත් කවරකුට වුවද ආදරයෙන් ස්පර්ශ කරන ලද හදවතක්, තියුණු කඩු පතකින් පසාරු කිරිම කල නොහැකිය. එහෙත් මෙලොව ජිවත් වුවත් හදවතින් මිය ගිය කෙනෙකුට එය කිසිවිටෙක අපහසු නැත"
🌼 පිටුව 228
වාසුකි... ඔයා පසාරු කලේ තිස්සගේ පපුව විතරක් නෙවෙයි. රිදුණේ අනුලාට විතරක් නෙවෙයි. ඇඩුවේ අනුලාගේ ඇස් විතරක් නෙවෙයි.
බුර බුරා නැගෙන ගිණි දැල් වගේ, වාසුකී ඔයා තිස්සට වෛර කලේ නම්. ඇයි ? අනුලාගේ අන්තිම මොහොතේ දී....
ඔයා තියපු ගින්නට තිස්ස එක්ක අනුලාට දැවිලා නිවෙන්න නොදුන්නේ. වාසුකී, ඔයා අනුලා ඉස්සරහා පැරදුණා නේද. තිස්ස ඒ දේ දන්න නිසායි ඔයාට පපුව පසාරු කරන්න ඉඩදුන්නේ කියලා දැණුනා නේද...
පිටු 288 කින් රැජිණ පොත Mohan Raj Madawala ලියා අවසන් කලාත් දෙදිනකින් මාද එය කියා අවසන් කලද, තවමත් මම අනුලා සමග හැම රෑකම වැලපෙමී. තිස්ස සමග අනුලා දිහා ආඩම්බරයකින් බලා හිමී. වාසුකී සමග අනුලාට ශාප කරමී. මොහාන් රාජ් මඩවල සගවපු මිත්තා සමග මම ගිනි ගෙන දැවෙන රාජ මාළිගාවෙන් එලියට අනුලා එනතෙක් බලා හිමි.
අවසානයට මෙපමණකී මට සමාවෙන්න අනුලා රැජිණියනී 👑 ❤️🥺
✒️ මම ඔම්ශාන්
No comments:
Post a Comment