දැන් මට මැරෙන්නම හිතෙනවා දෙයියනේ. ඔයා හිටියේ මට මිටරයක් පිසුපසින්. අනේ ඒ හුස්මත් ඒ සුවදත් මාව නොමරා මරණවා.

 ජිවිතේ කියන්නේම අහේතුක හමුවීම් ඇති නිශ්චිතවම වෙන් වන්නට වෙන සිදුවීම්ද දාමයක් ඇති පරිච්ඡේදය කිහිපයකින් ඇමණුම් සහිත කෘතියක් කිව්වේත් මා නිවැරදී කියා මා සිතමී.

🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸🌼🌸

අද දවසේ මට වුණ සිදුවීම මා කිසිසෙත්ම අනුමත කල සිදුවීමක් නෙවෙයි. ඒත් මට ඒ දේ නොවන්නට වග බලා ගන්නට තිබු, නමුත් මා නිහඩව සිටියේම. මා ඒ තරම්ම අසරණ නිසායි. අද සරා සද එදාට වඩා දිප්තිමත් වූ බව බලන්නවත්, මට ඔලුව උස්සන බැරි තරම් මං අද අසරණ වුණා කියලා කිව්වාත්. මා නිවැරදී කියලා ඔබ සිතා වීද. ඔව් ලෝකය ඉදිරියේ ඔබ කශේරුකාවක් ඇති අයෙක් ලෙස සිට ගන්නා තෙක් ඔබගේ තේරීම් අතරේ මා එක තේරීමක් වන තෙක්ම අපිට කිසිමදාක ලං වෙන්නට උත්සහා ගත නොහැකි බව සිහි තබා ගන්න. දැන්වත් අපි ඒ දකින සිහිනෙන් එලියට එමු නේද.

ආදරණීය දිනපොත වෙත....
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

අද මම මාරම අසරණ වුණ දවසක් ඒයා ආවා මං ළගටම. අපි හිටියේ හරියටම මීටරයක දුරින් මට ඇහෙනවා ඒ හුස්ම ගන්න ශබ්දය. ඒයා අද සුවදයි, හරියටම ගංගාරාමයට පුංචී ලමයින් ගෙනියන සමන් පිච්ච මල් වගේ.

මං ඒ සුවද මගේ ලගට එන්න කල් තියාම එයා එන්නේ කියලා දන්නවා වුණාත්. මට එයා දිහා බලන්න අවසර නෑ. නමුත් මට එයාව නොබලාම ඉන්න බැරි වුණා. ඉතිං මං මගේ කණ්ණාඩි දෙක හොරෙන් පිහිදාහන ගමන් ඒයා දිහා කණ්ණාඩි දෙක අතරින් බැලුවා. ඒ ඇස් මං දිහාම බලාං ඉන්නවා දෙයියනේ. මුරුගසන් මහ වැහි අතරින් එන සීතල සුලගට වෙව්ව්ලමින් හිටිය මාව එකවරම ගිනි ගන්නට ගත්තා. දහඩිය මාව තෙත් කරන්නට විය.

මං දන්නවා ඔයා හිතනවා ඇති මං ඔයාට අකාරුණිකයි කියලා. අනේ නැහැ රත්තරං. මං කොච්චර අසරණයි ද කියලා ගෙත්තම කරන්නේ කොහොමද කියලා මේ අකුරුවත් දන්නේ නෑ. මට ඔයාව තදින් බදාගන්න තරම් වේදනාවක් තියෙනවා නමුත් මොකක්දෝ හැගිමක් මාවත් ඔයාවත් හිර කරං ඉන්නවා.

නවතින්නම් අදට. ඔයා දෙයක් දැන ගන්න රත්තරනේ. මං ඔයා ගැන එදා වගේ අදටත් වද වෙන විත්තිය. මගේ හිතේ ඒදා වගේ ඔයාට ආදරයක් නැති වුණාට මොකක් දෝ දෙයක් ඉතිරි වෙලා තියෙනවා.  මහා පාලු හිස්බවක් මගේ හදවතම වෙලා ගන්න පුලුවන් විදිහට......

නවතින්නම්
මම ඔම්ශාන්
2023-05-05 දින 16.00 පස්වරු
නගර ශාලා භූමියේ සිට
🥺🖤🥺🖤🥺🖤🥺🖤🥺🖤

අපිව සමහර මිනිස්සු දාලා ගියත් දැනෙනවා. ඒ ඇයි කියලා හේතුව සෙවීම නිශ්පල දෙයකී. ඒ අය යන්නට යන්නේ ඔබගෙත් මගේ ආත්මයම සොරාගෙන. ආත්මය ගෙන ගිය ඔවුන් නැවත ආපු පැමිණේ යැයි අප කොපමණ කාලයක් නම් බලා සිටින්නේමුද. නමුත් ඔවුන් පැමිණෙනවා අවාරේ පිපෙන මල් සේ. ඒ සුපුරුදු මිනිසාගේ පැමිණීම පිලිගන්නේ අපි ආගන්තුකයෙක් විලසින්‍ ය. ඉතිං ප්‍රේමය නැවත අවාරේ හෝ නොපිපෙන්න. හදා ගන්න දෙන්න හදවත නැවත ඔබ නොඑනවා කියා.

✒️ මම ඔම්ශාන්